El Ingreso Mínimo Vital protege a 2,6 millones de personas de las que más de un millón son menores 

A nómina do Ingreso Mínimo Vital (IMV) chegou en abril a 846.454 fogares, en 581.054 dos cales conviven menores. A prestación protexe a 2.583.014 persoas, segundo a última estatística publicada polo Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS).

A contía media da prestación é de 540,6 euros mensuais por fogar e, en conxunto, a nómina deste mes ascendeu a 497,2 millóns de euros.

En abril de 2026, había 126.911 prestacións activas máis que hai un ano, ao aumentar o número de fogares protexidos en case un 17,7 %., unha porcentaxe similar ao incremento do número de beneficiarios, que sumou un 17,7 % (388.428) desde o mesmo mes do ano anterior.

Tanto polo perfil dos titulares como dos beneficiarios, podemos dicir que o IMV ten un marcado perfil feminino. En abril, o 68% dos titulares (575.589) e o 53,4 % dos beneficiarios (1.379.839) son mulleres.

Nos seus case seis anos de vixencia, o IMV protexeu a máis de 3,6 millóns de persoas (3.609.511) , adaptándose progresivamente á realidade dos fogares e mellorando a súa capacidade de resposta ante situacións de vulnerabilidade.

Investimento social na infancia

O IMV consolidouse como un modelo no que a protección da infancia ocupa un lugar central. Na actualidade, 1.052.837 nenos, nenas e adolescentes son beneficiarios da prestación, o que representa o 41% do total. En termos acumulados, máis de 1,6 millóns de menores estiveron cubertos desde 2020 pola prestación.

Máis de dous terzos das familias que perciben o IMV contan con menores a cargo (570.548 fogares, case o 70% do total) , o que evidencia o seu impacto directo na redución da pobreza infantil.

“O Ingreso Mínimo Vital non é só unha rede de seguridade, é tamén investimento social, xa que protexer á infancia hoxe é garantir oportunidades mañá” , subliña Elma Saiz, ministra de Inclusión, Seguridade Social e Migracións.

Estrutura familiar e desigualdade de xénero

O perfil dos fogares beneficiarios revela a relación entre vulnerabilidade económica e estrutura familiar. Preto de 142.000 fogares son monoparentais, na súa maioría sostidos por mulleres que asumen en solitario a responsabilidade de sacar adiante aos seus fillos. Esta realidade reflicte unha maior exposición á precariedade e evidencia que as dificultades económicas concéntranse con máis intensidade neste modelo de familia.

Esta realidade reflíctese tamén no conxunto da prestación. O 68% das persoas titulares do IMV son mulleres e máis da metade das beneficiarias tamén o son. Neste contexto, o IMV actúa como un mecanismo de estabilidade para moitas familias nas que as mulleres asumen a principal responsabilidade económica e de coidados.

En palabras da ministra, “non se trata só de garantir ingresos, senón de ofrecer tamén estabilidade e oportunidades, axudando a que as familias poidan planificar o seu futuro con maior seguridade”.

Complemento de axuda para a infancia

O Complemento de Axuda para a Infancia (CAPI) reforza a cobertura do IMV cun apoio adicional por cada fillo ou filla a cargo. En abril, 586.118 fogares recibírono, cunha axuda media de 66,7 euros por menor e de 121,3 euros por fogar con menores. Esta prestación establece distintas contías segundo a idade: 115 euros ao mes para menores de 3 anos; 80,5 euros entre 3 e 6 anos; e 57,5 euros entre 6 e 18 anos.

O CAPI pode percibirse de maneira independente ao IMV, xa que conta con limiares de renda máis amplos. Así, ademais de protexer a familias en situación de pobreza severa, alcanza a fogares con rendas baixas ou moderadas. Por exemplo, pode solicitalo unha familia de dous adultos e dous menores con ingresos aproximados de ata 4.182 euros ao mes, o que amplía significativamente o alcance da rede de protección fronte á pobreza infantil.

O ingreso mínimo vital e os mozos

O IMV non só actúa como mecanismo de protección, senón tamén como ferramenta de acompañamento cara á inclusión dos mozos. A idade media dos beneficiarios, situada en 28,5 anos- e en 20,1 anos se se exclúe aos titulares-reflicte o seu impacto nas etapas en que se inicia a vida laboral. Neste sentido, a compatibilidade con rendas do traballo e os incentivos á inserción laboral reforzan o seu papel como panca cara ao emprego.

Precisamente, as melloras incorporadas ao IMV facilitan o acceso á prestación a persoas novas en situación de vulnerabilidade. Por exemplo, poden solicitar a axuda persoas maiores de 18 anos ou menores emancipados con fillos ou fillas a cargo. E reduciuse o período de vida independente para os mozos menores de 30 anos, de 3 a 2 anos.

Requisitos xerais para solicitar o IMV

O IMV é unha prestación da Seguridade Social que garante un nivel mínimo de ingresos aos fogares en situación de vulnerabilidade e que se puxo en marcha hai case seis anos. Configúrase como un dereito subxectivo, adaptado á realidade de cada unidade de convivencia, e constitúe un instrumento clave na loita contra a pobreza e a exclusión social, con especial atención aos menores.

Para solicitar o IMV, é necesario ter residido en España de forma legal, efectiva e continuada durante polo menos o ano anterior. A residencia demóstrase mediante a inscrición no rexistro central de estranxeiros no caso de cidadáns comunitarios e suízos, ou coa correspondente autorización no caso de persoas de terceiros países. O domicilio en España verifícase con certificado de empadroamento e a unidade de convivencia demóstrase mediante o libro de familia, certificados do rexistro civil ou datos padroais.

Ademais, tanto a persoa solicitante como o resto dos membros do seu fogar deben atoparse en situación de vulnerabilidade económica, ao non dispor de ingresos ou patrimonio suficientes.

No caso das persoas que esgotan o subsidio por desemprego e non logran reinserirse laboralmente, acceden ao IMV sen necesidade de solicitalo nin achegar nova documentación, xa que o SEPE e a Seguridade Social realizan o recoñecemento de oficio.

Así mesmo, a incorporación do sistema de dobre revisión de ingresos permite ás familias coñecer de antemán a actualización da súa prestación. Como consecuencia, desde o ano pasado os beneficiarios saben xa se, en función dos ingresos do ano anterior, a súa prestación incrementarase, reducirase ou extinguirase.